Indische Waterlelies

Een van de meeste tot verbeelding sprekende attracties uit het sprookjesbos van de Efteling is toch wel de Indische Waterlelies. Het is een sprookje wat komt uit een Spaans sprookjesboek, in 1955 geschreven door de voormalige Belgische koningin Fabiola. Toen de Efteling met plannen kwam om diverse sprookjes uit haar boek te verbeelden, heeft de koningin zelf persoonlijk haar toestemming gegeven. De auteursrechten van het boek werden door de Efteling gekocht door op verzoek van de koningin een bedrag over te maken aan een goed doel. De attractie werd in 1966 geopend en was op dat moment de grootste attractie van de Efteling ooit.

Bekijk hier meer informatie >>

Meer lezen over:

Het sprookje van de Indische waterlelies

Efteling waterlelies
Bron: https://www.efteling.com/nl/pers/efteling-viert-50e-verjaardag-van-de-indische-waterlelies/

Het sprookje gaat over een oerlelijke heks, maar met een enorm mooie stem. Met haar stem had zij de macht om alles en iedereen te betoveren. Om middernacht liet de maanfee op het gezang van de lelijke heks haar maanstralen vallen op het water en er ontstonden prachtige feeën die dansten op de liederen die de heks met haar betoverende stem zong.

Maanfee

Maar de heks zong zo mooi en de feeën water er zo mooi op aan het dansten dat zij niet hoorden dat de maanfee het feest ten einde verklaarde omdat het tijd werd voor de zon om op te komen en zij weg moest. De heks zag dat en besloot er van te profiteren. Ze vroeg de zon om de zilverglans van de feeën weg te halen en haar vaalgrijze haren mee te bedekken. Dit gebeurde, maar de feeën werden prachtig wit. Uit jaloezie toverde de heks de feeën om tot grote bloemknoppen, de lelies. Enkel om middernacht krijgen de feeën hun glans weer terug, zodat de bloemknoppen weer veranderen in feeën en de heks van hun gedans kan genieten.

De attractie

Toen de attractie geopend werd in 1966 stond het bol van de voor die tijd moderne technieken. De heks, die in latere jaren is vervangen beweegt op de muziek, de bladeren van de lelies klappen open en de feeën dansen rondjes op de grote leliebladeren. Onderwijl komt er aan de achterzijde een orkestje op van grote kikkers die instrumenten bespelen en ook drie zwanen die als achtergrondkoordje dienen. Het hele spektabel vindt plaats in een donkere grot. Na de voorstelling gaat het licht in de grot aan en kun je de grot weer verlaten.

Review de Indische Waterlelies.

Wat is jouw ervaring met deze attractie? Laat dit hieronder weten.

3 reacties

  1. Over enige dagen zal ik hier een verhaal plaatsen over de Indische waterlelies én de Droomvlucht.
    Help mij hieraan herinneren, als dit binnen veertien dage nog niet is gebeurd.

    Vriendelijke groeten van Han Messie

  2. EEUWIG EN ONVATBAAR (derde deel)

    Enkele dagen later stelde oma voor:
    “We gaan naar de Efteling.”
    In dat prachtige wonderbos genoot Leonie met volle teugen. Haastig stapte ze met oma naar het paleis van de Droomvlucht.
    Op het zevende bankje ging het door een donkere poort. Wat een prachtig woest berglandschap verscheen er! Hoge rotsen torsten mooie, sterke burchten op hun ruggen. Oma Carlien en Leonie hielden vol verrukking elkaars hand vast. Het meisje begon bijna te zingen, terwijl ze langs de luchtelfen gingen. Maar toch hield ze haar mond.
    Het vriendelijke elfenbos was vol zachte muziek, die over bloemen en bloesembomen zweefde. De elfenkoningin toonde zich heel bescheiden. Daarentegen zat de Oberon trots en zelfbewust op zijn troon, glimlachend zwaaiend. Wat een reusachtige kroon op zijn hoofd!
    Vervolgens gleed het tweetal door een zwartblauwe hemel. Zowel boven als beneden hen blonken heldere sterren. Op kleine dwergplaneten glommen toverachtig mooie kastelen en stadjes.
    Ai, daar ging het met een wijde, wilde slinger langs een grimmig schaduwwoud. Grondelfen en gnomen werkten tussen hoge, stugge bomen.
    Bij de uitgang van het elfenrijk stond een enge, maar toch vriendelijke gnoom. Drie vrolijke elfjes liet hij wiegen op zijn knoestige handen.
    Onder het genot van een kopje koffie en een glas sinas zaten oma en kleindochter in het eetzaaltje van de Droomvlucht. Leonie luisterde geboeid naar oma ‘s wijze woorden:
    “Wat wij daarnet gezien hebben, is heel mooi door mensen gemaakt. Het is een heel kleine en vage aanduiding van Gods onzichtbare Wereld, die onze aarde en heel het wijde heelal doorvorst en omringt. Ja, de Hoge Wereld is voor ons stervelingen onvoorstelbaar.
    Na ons leven op aarde zullen we daar een eeuwig bestaan hebben, en er iets meer van begrijpen.”

    1. Waar zijn het eerst en het tweede deel van mijn verhaal “EEUWIG EN ONVATBAAR” gebleven? Ik had ze geplaatst, maar na het plaatsen van het derde deel hiervan , waren ze verdwenen? Hoe kan dat?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.